




Daan - 13 mei 2008
Eind september brachten wij nog 2 weekjes door in het Walllonische Henegouwen en zaten op acceptabele afstand van de zeer oude en langgerekte stad Dinant
De stad is gebouwd aan weerszijden van de Maas, waarbij met name de rechteroever een zeer pittoreske uitstraling heeft.
Eén van de in het oog springende kenmerken van Dinant is wel de Citadel, op bovenstaande foto geflankeerd door de toren van de prachtige Collégiale
De citadel is eeuwen oud en kent een zeer bloedige geschiedenis, waar ik hier niet over uit zal gaan weiden
De Pont Charles de Gaulle verbindt de linker en de rechter oever en vormt daarmee een belangrijke verkeersader
Bovenstaand torentje staat dan weer aan de linker oever. Ik heb niet kunnen achterhalen wat het voorstelt. Datzelfde geldt voor de volgende foto.
Een wandeling achter de panden aan de rechteroever langs bracht ons bij onderstaand monument ter nagedachtenis aan de onschuldige slachtoffers van - wat er letterlijk staat - de Duitse woede in 1914
Indrukwekkend, maar ik kijk toch liever naar de hieronder geplaatste foto's van de begroeide berghellingen
De twee volgende foto's zijn van de Beiaardrots, een 40 meter hoge monoliet, waar op 24 december 1944 de opmars van de Duitsers tijdens het ardennenoffensief tot staan werd gebracht
en dan wandelen we weer terug naar de brug en nemen hier en daar nog een foto van linker- en rechter oever
Zoals onlangs aangekondigd ben ik afgelopen zaterdag naar de workshop dierentuinfotografie geweest. Deze werd gehouden in Ouwehands Dierenpark in Rhenen door Rob Doolaard
Samen met huismusje en nog een aantal andere liefhebbers heb ik genoten van een geweldige dag.
De beren waren nog net niet aan de winterslaap begonnen, maar deze was al wel een leuke locatie aan het uitzoeken
Ga d'r maar even voor zitten, want de bescheidenheid van huismusje ontbreekt mij ten enemale, zoals jullie weten, dus d'r komt nog wat.
Dit was mijn derde workshop bij Rob en als dat niet te zien is ligt dat niet aan Rob, maar aan mijn hardleersheid.
Ik heb niet alleen weer veel geleerd (is dus nog iets anders dan in de praktijk brengen :-) ), maar ook ontzettend veel gelachen.
Gelukkig gaf Rob zelf aan dat het fotograferen van een zeeleeuwenshow niet één van de gemakkelijkste opgaven was en daar had hij helemaal gelijk in :-) maar ..... leuk was het wel.
Het paradepaardje van Rob was om de deelnemers te leren om achter glas te fotograferen. Nu zei ik al dat ik hardleers was, maar dit keer een beetje noodgedwongen. Omdat ik geen macrolens had en m'n 18-55 mm objectief gebruikte, die niet scherp wilde stellen met de lens plat tegen de ruit aan kon ik niet flitsen, want dat zag je.
Dus ik hield mijn lens iets verder weg, iso op 1600 en geen flits.
Nou.....zelf vind ik het niet zoooo slecht geworden :-)
Ik ben wel blij met deze kwallen. Ik heb ze wel eens anders gezien :-)
Nog twee foto's van mijn lievelingsvis
en dan nog een paar uilen, die ik bij aankomst (dus voor de workshop) om enige wijsheid vroeg
Webbies, ik heb weer heel veel geleerd, heb zelfs afgelopen zondag alles op de manuele stand gefotografeerd, ik heb zeer veel gelachen, een heerlijke lunch genoten en vooral ook genoten van het gezelschap van 'mussen' en van de anekdotes, waar Rob geen gebrek aan had.
Het was ook zeker niet mijn laatste workshop
Hoewel niet spectaculair anders dan deel 1 hierbij toch de overige foto's, die tijdens deze prachtige wandeling door mij gemaakt zijn.
en hoewel ik aan de plaatjes weinig toe te voegen heb is het wellicht leuk om iets geheel anders te vertellen
Het is jaren en jaren geleden dat manlief en ik naar de bioscoop gingen.
Onlangs ben ik lid geworden van onze plaatselijke (en regionale) bibliotheek en bij mijn eerste bezoek kreeg ik een flyer mee met het filmaanbod dit najaar in ons Filmhuis, waar iedere dinsdag een film vertoond wordt
Afgelopen dinsdag stond de film "Il-y-a longtemps que je t'aime" geplanned. Over deze film had ik een recensie gelezen, waarbij ik toen dacht "die wil ik toch wel graag zien"
En laat ik nu manlief enthousiast krijgen om samen met mij naar ons Filmhuis te gaan om deze film te gaan zien
De film is geregisseerd door Philippe Claude (volgens manlief een vrouw), de cast bestaat uit Kristin Scott Thomas, Elsa Zylberstein en Serge Hazanavicius e.a.
Beide vrouwelijke hoofdrolspeelsters zijn niet alleen bloedmooi, maar spelen hun rol voortreffelijk en zeer overtuigend
In dit drama hebben twee zussen elkaar al jaren niet gezien.
Juliette verlaat na 15 jaar de gevangenis en wordt opgevangen door Léa.
Na deze lange tijd moeten de zussen echter ontzettend aan elkaar wennen en wordt hun familieband op de proef gesteld
Webbies, het verhaal zat zo ongelooflijk realistisch in elkaar, dat ik me er met huid en haar in opgenomen voelde en bij het plot zat ik net zo hard te snotteren als de gezusters (en ook manlief bleef niet onberoerd)
De film won de prijs van de Ecumenical Jury in Berlijn en is genomineerd voor de Gouden Beer.
EN TERECHT
en hoewel geheel toeval, vond ik de film heel goed passen in het sfeertje van de herfst en heeft in ieder geval op mij een onuitwisbare indruk gemaakt
Een regelrechte aanrader
en met deze laatste foto is sluiten we ook deze wandeling af.
Wij wandelen nog steeds zo veel mogelijk en hebben er ook nog steeds veel plezier in.
Afgelopen zondag besloten we De Groene Golf (van On-track)weer eens te lopen.
Een schitterende wandeling door het Beekhuizerzand en het Leuvenumse bos.
De wandeling start in Hierden bij Harderwijk, waar je zo'n 17 km later ook weer terug komt.
Na een 'strenge'selectie hield ik toch dermate veel foto's over, dat ik ze in 2 delen plaats, waarvan hier het 1e deel.
Wandel je mee ?
Ik dacht eigenlijk, dat ik niet zoveel paddestoelen had gezien, maar dat viel eigenlijk nog wel mee
Diverse keren liepen we langs meanderende beekjes, waaraan het herfstblad een kleurrijke bijdrage leverde
Prachtig vind ik die door de dieren aangevroten boomstammen
In het volgende deel ook wat foto's van het Beekhuizer zand
Laatste reacties